उगम हिमनद्यातून किंवा हिमालयातील बर्फाच्छादित पर्वतांतून.

वर्षभर पाणी उपलब्ध.

गाळ वाहून नेण्याची क्षमता जास्त असल्यामुळे नद्या आणि प्रवाहांमध्ये जलव्यवस्थापन महत्त्वपूर्ण असते. सुपीक गाळ मैदानात साचवण्याची प्रक्रिया विशेषतः महत्वाची आहे, जसे की गंगा-मैदानातील घडामोडींमध्ये पाहायला मिळते. या सुपिक गाळामुळे कृषी विकासाला प्रोत्साहन मिळते, ज्यामुळे उत्पादनामध्ये वाढ होऊ शकते.

त्याचबरोबर, नद्यांमध्ये अनेक वळणे, म्हणजेच मेअँडर्स, यांच्या माध्यमातून प्रवाहाचा मार्ग अद्वितीय बनतो. हे वळण तिरके होण्यास मदत करतात आणि गाळाला वाहून नेण्यास कारणीभूत ठरतात. दरम्यान, या वळणामुळे आणि पाण्याच्या धीम्या गतिने पूर येण्याची शक्यता वाढते, ज्यामुळे स्थानिक जनतेसाठी आव्हाने निर्माण होतात.

यामुळे, या नद्या आणि गाळाच्या व्यवस्थापनावर लक्ष केंद्रित करणे आवश्यक आहे, ज्यामुळे पर्यावरणीय संतुलन राखता येईल आणि नद्यांच्या प्रवाहाला अनुकूल परिस्थितीत ठेवता येईल. यामुळे शेती, जलसंपदा आणि स्थानिक अर्थव्यवस्थेला लक्षणीय फायदा होऊ शकतो.

मुख्य हिमालयीन नदी व्यवस्था :

1. सिंधू नदी व्यवस्था

उगम : तिबेट (मानसरोवर जवळ, कैलास पर्वतातून)

उपनद्या : झेलम, चिनाब, रावी, व्यास, सतलज

2. गंगा नदी व्यवस्था

उगम : गंगोत्री हिमनदी (उत्तराखंड)

उपनद्या : यमुना, घाघरा, गंडक, कोसी इ.

3. ब्रह्मपुत्रा नदी व्यवस्था

उगम : तिबेट (यारलुंग सँगपो नावाने)

भारतात अरुणाचल प्रदेश व आसाममधून वाहते.