1) नाम –
जे शब्द प्रत्यक्ष किंवा काल्पनिक वस्तूची, वस्तूच्या गुणांची नावे असतात अशा शब्दांना नाम असे म्हणतात. नाम हे शब्दांचे एक महत्वाचे वर्गीकरण आहे, कारण ते संवादात वस्तुंची ओळख करतात आणि त्यांना विशिष्ट रूपात सामाविष्ट करतात. नामांची दोन श्रेण्या आहेत – पुरुष व स्त्री, आणि यामध्ये एकवचन व बहुवचनाचा समावेश केला जातो.

उदाहरण – घर, आकाश, गोड

2) सर्वनाम –
जे शब्द नामाच्या ऐवजी वापरले जातात त्या शब्दांना सर्वनाम असे म्हणतात. सर्वनाम संवादात नामाचे पुनरुत्पादन कमी करण्यासाठी आणि वाक्याची संक्षिप्तता वाढवण्यासाठी वापरले जातात. सर्वनाम अनेक प्रकारात येतात, जसे की व्यक्तिपरक सर्वनाम, वस्तुपरक सर्वनाम, आणि प्रश्नवाचक सर्वनाम.

उदाहरण – मी, तू, आम्ही

3) विशेषण –
जे शब्द नामाबद्दल जास्त माहिती सांगतात त्या शब्दांना विशेषण असे म्हणतात. विशेषणांचे मुख्य कार्य नामाच्या गुणधर्मांचा वर्णन करणे आहे. यामुळे वाक्य अधिक जीवंत आणि भावनात्मक स्वरूपाचे बनते. विशेषणांमध्ये वस्त्र, रंग, आकार, आणि इतर विशेषतांचा समावेश होतो.

उदाहरण – गोड, उंच

4) क्रियापद –
जे शब्द वाक्यातील क्रिया दाखवतात व त्या वाक्याचा अर्थ पूर्ण करतात त्या शब्दांना क्रियापद असे म्हणतात. क्रियापद वाक्यातील क्रियांची संकल्पना स्पष्ट करते आणि वाक्याच्या संगतीला अर्थ प्रदान करते. क्रियापद विविध काळात वापरले जाऊ शकतात, जसे भूतकाळ, वर्तमानकाळ, आणि भविष्यकाळ.

उदाहरण – बसणे, पळणे

5) क्रियाविशेषण –
जे शब्द क्रियापदाबद्दल जास्त माहिती सांगतात त्या शब्दांना क्रियाविशेषण असे म्हणतात. क्रियाविशेषण साधारणत: क्रियेच्या प्रकार, काल, किंवा तीव्रतेची माहिती देते. हे शब्द वाक्यातील क्रियांचे स्वरूप स्पष्ट करण्यास मदत करतात.

उदाहरण – इथे, उद्या

6) शब्दयोगी अव्यय –
जे शब्द नामांना किंवा सर्वनामांना जडून येतात व वाक्यातील शब्दांचा संबंध दाखवतात त्या शब्दांना शब्दयोगी अव्यय असे म्हणतात. यांचा वापर वाक्यातील संबंध स्पष्ट करण्यासाठी केला जातो. शब्दयोगी अव्यय वाक्यातील अर्थाला समृद्ध करतात आणि संवादाची स्पष्टता वाढवतात.

उदाहरण – झाडाखाली, त्यासाठी

7) उभयान्वयी अव्यय –
जे शब्द दोन शब्द किंवा वाक्यांना जोडतात त्या शब्दांना उभयान्वयी अव्यय असे म्हणतात. हे शब्द वाक्यांचे संरचनात्मक महत्व दर्शवते आणि विविध वाक्यांशांना सामंजस्यात आणण्यास मदत करते.

उदाहरण – व, आणि, किंवा

8) केवलप्रयोगी अव्यय –
जे शब्द आपल्या मनातील वृत्तीकिंवा भवन व्यक्त करतात त्या शब्दांना केवलप्रयोगी अव्यय असे म्हणतात. हे शब्द विचार किंवा भावना व्यक्त करण्यासाठी वापरले जातात, आणि त्यामुळे संवादात एक भावनिक गहराई निर्माण होते.

उदाहरण –

उदाहरण – अरेरे, अबब